Συνεχίζονται οι φωτιές στην Αργολίδα

Μεγάλη πυρκαγιά ξέσπασε σήμερα στην περιοχή Πανόραμα στο Κουτσοπόδι. Από τη φωτιά κινδύνεψε ο οικισμός ενώ κάηκαν πορτοκαλιές, ελιές και χορτολιβαδική έκταση. Είναι η τέταρτη μεγάλη ....

φωτιά φέτος στην Αργολίδα μετά από αυτές στα Λευκάκια, την Προσύμνη και την Καραθώνα.


Διαβάστε περισσότερα...

Έναρξη για Φεστιβάλ Άργους Mυκηνών 2012 με τη “Βεγγέρα” σε σκηνοθεσία Χάρη Ρώμα

Η ΒΕΓΓΕΡΑ του Ηλία Καπετανάκη είναι η Θεατρική παράσταση που θα κάνει την έναρξη του Φεστιβάλ Άργους, την Κυριακη στις 9 μμ στους Στρατώνες Καποδίστρια. Η είσοδος για τους πολίτες ...
που θα την παρακολουθήσουν είναι 10 ευρώ και αναμένεται να υπάρξει μεγάλη προσέλευση.

Η «Βεγγέρα» του Ηλία Καπετανάκη ανήκει στην μεγάλη παράδοση των μονόπρακτων κωμωδιών που γράφτηκαν στα τέλη του 19ου αιώνα και συνεχίστηκαν και στις αρχές του 20ου, παράλληλα όμως διαφοροποιείται απ’ αυτές σε κάτι πολύ βασικό. «Η Βεγγέρα» γράφεται το 1894 από τον Ηλία Καπετανάκη και χαρακτηρίζεται Ηθογραφίαν εις πράξιν.
Ο Καπετανάκης με τη «Βεγγέρα» του μας εισάγει σε μια συνήθεια των οικογενειών να ανταλλάσσουν επισκέψεις εν είδει κοινωνικής συναναστροφής αντιγράφοντας όμως τον καθωπρεπισμό και τα ήθη που έρχονται απ’ την αλλοδαπή. Στη «Βεγγέρα», οι ήρωες φέρουν συμπεριφορές μάλλον της ζωής στην επαρχία κι αυτό ακριβώς είναι που θέλει να τονίσει κι ο συγγραφέας.
Οι οικοδεσπότες, η οικογένεια Νερουλού εν προκειμένω, αγνοούν τους στοιχειώδεις κανόνες ευγένειας και είναι επιπλέον ανέτοιμοι να δεχτούν αυτή την επίσκεψη. Έτσι απορρυθμίζεται σταδιακά η κοινωνική συναναστροφή και η βεγγέρα οδηγείται σε όλεθρο.
Είναι ενδιαφέρον να παίζεται, στην αρχή της δεύτερης δεκαετίας του 21ου αιώνα, μια κωμωδία 100 και βάλε χρόνων και είναι θεμιτές οι όποιες αλλαγές θα μπορούσαν να την εκσυγχρονίσουν και να την πάνε πέρα από το ηθογραφικό του θέματος, αρκεί βέβαια να μην καταστρέφεται ο ρυθμός.


Οι συντελεστές του έργου είναι οι εξής:
Σκηνοθεσία: Χάρης Ρώμας
Σκηνικά: Ελένη Νανοπούλου
Κοστούμια: Έντα Δημοπούλου-Βασταρδή
Μουσική: Χάρης Ρώμας
Στίχοι: Χάρης Ρώμας
Γραφίστας – Δημιουργικό: Αλεξία Πετροπούλου

Η Διανομή των ρόλων είναι η ακόλουθη:
Κος Νερουλός: Ηλίας Νομικός (Διόνυσος στις Βάκχες)
Κος Στενός: Βαγγέλης Δουκουτσέλης
Ελένη: Αλεξία Πετροπούλου
Δημήτρω : Μαρία Μπαρούτα (Χορός Βακχών)
Φρόσω: Έλενα Ολυμπίου (Χορός Βακχών)
Κατίνα: Βίκυ Μιχαλοπούλου (Χορός Βακχών)
Μαρίκα: Ιωάννα Πάνου (Χορός Βακχών)
Νίκος: Πέτρος Νικολάου
Κα Στενού: Νατάσα Μήττα (Χορός Βακχών)
Πίπης: Γιώργος Τάτσης (Πενθέας στις Βάκχες)

Διαβάστε περισσότερα...

Μια τελετή παράδοσης - παραλαβής

Τους επόμενους δύο μήνες, ο νέος υπουργός Οικονομικών μπορεί να κάνει ό,τι δεν θα μπορεί να φανταστεί στο υπόλοιπο της θητείας του. Τώρα, που η λαϊκή εντολή είναι πρόσφατη και οι εν δυνάμει διαδηλωτές στις παραλίες.

Ας υποθέσουμε ότι όλα πάνε καλά και σύμφωνα με το πρόγραμμα ...
και το πρωί ορκίζεται κυβέρνηση και ο νέος υπουργός Οικονομικών, λίγο μετά, πάει να αναλάβει τα νέα του καθήκοντα στο μέγαρο «των στεναγμών» της πλατείας Συντάγματος. Περιχαρής (όλοι μπορούμε να φανταστούμε το γιατί), ο απερχόμενος υπηρεσιακός υπουργός Γιώργος Ζανιάς τον περιμένει στην... εξώπορτα, μήπως και το μετανιώσει, τον συστήνει στους υπόλοιπους «υπηρεσιακούς παράγοντες», που θα τον αντιμετωπίσουν εξαρχής με κατανόηση, «γιατί ξέρουν», τον ενημερώνει για την κατάσταση της οικονομίας και αμέσως μετά, βιαστικός, κάνει μεταβολή, κλείνει την πόρτα πίσω του και τον αφήνει μόνο του να αναλογισθεί για λίγο «πού έμπλεξε».

Η ενδοσκόπηση θα κρατήσει λίγα λεπτά της ώρας. Πολυτέλεια για εσωστρέφειες και υπαναχωρήσεις της τελευταίας στιγμής δεν θα υφίστανται. Θα έχει διαβεί τον Ρουβίκωνα. Αν εκείνη την κρίσιμη ώρα, καμφθεί και λυγίσει υπό το βάρος των υποχρεώσεών του, μαζί του θα λυγίσουμε και όλοι οι υπόλοιποι. Αν, όμως, αποφασίσει να ασχοληθεί με τα μεγάλα και σοβαρά και δεν απαιτήσει:

α) να υπογράφει ακόμα και τις προμήθειες για τη γραφική ύλη του υπουργείου του (όπως έκανε μέσα στην κρίση εις εκ των προκατόχων του, προκαλώντας απορία για το πού βρίσκει τον χρόνο) ή β) να σέβονται άπαντες την –αμφισβητούμενη, το λιγότερο– άποψή του για σύνθετες οικονομικές έννοιες, που μέχρι πρότινος στοίχειωναν τα όνειρά του μόνον ως εφιάλτες (όπως έκανε έτερος), τότε θα έχει κάνει μια πολύ καλή και απλή αρχή.

Η δε συνέχεια μπορεί να αποδειχθεί απλούστερη. Υπό την έννοια ότι «πιο χαμηλά δεν πάει», η παρουσία και μόνον... μόνιμου υπουργού στον «πάνω όροφο» θα ενεργοποιήσει στους «παρακάτω ορόφους» κάποιους από τους εν υπνώσει, εδώ και έξι μήνες, μηχανισμούς. Ας πούμε κατ’ αρχάς τους φοροεισπρακτικούς. Γιατί άλλο είναι να μιλάει στους επικεφαλής των επτά μεγαλύτερων εφοριών της χώρας ένας υπηρεσιακός υπουργός και άλλο να τους προειδοποιεί (πείτε το και «απειλεί») ένας που ήρθε για να μείνει. Κι επίσης, άλλο είναι να μετράει τα έσοδα και να μην του «βγαίνουν» ο νυν, που όπως και να το κάνουμε έχει χρονική προοπτική και άλλο ο προσωρινός. Τον τελευταίο, ποιος τον υπολογίζει;

Τέλος, καλά θα κάνει να ξεχάσει την έννοια του όρου «διακοπές» για φέτος το καλοκαίρι. Γιατί τους επόμενους δύο μήνες θα μπορέσει να κάνει ό,τι δεν θα μπορεί να φανταστεί στο υπόλοιπο της θητείας του. Τώρα, που η λαϊκή εντολή είναι πρόσφατη, η κοινωνική ανοχή μεγαλύτερη, η θερινή σεζόν στο peak της και οι εν δυνάμει διαδηλωτές στις παραλίες. Τι σημαίνει αυτό πρακτικά; Οτι αν τολμήσουν να εμφανιστούν, για παράδειγμα, ξανά στην Αθήνα οι Κινέζοι που αγόρασαν το 25% της πορτογαλικής «ΔΕΗ» και ξαναρωτήσουν για την αντίστοιχη ελληνική, τότε καλό θα είναι να την τυλίξει, να «βγάλει» το αυτοκόλλητο με την τιμή από πάνω της και να τους την πασάρει σε συσκευασία δώρου.

Αν τ’ αφήσει για τον Σεπτέμβριο, θα είναι αργά και για τον ίδιο και για την κυβέρνησή του και εν τέλει για τη χώρα που περιμένει να ζήσει με τα δανεικά των πιστωτών - εταίρων της και πιέζουν για καμία αποκρατικοποίηση...


Καθημερινή 20-6-2012

Διαβάστε περισσότερα...

ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΑΝΙΑΤΗΣ: «ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΕΣ ΤΗΣ ΑΡΓΟΛΙΔΑΣ»

Με αφορμή τα αποτελέσματα των εκλογών της 17ης Ιουνίου ο Γιάννης Μανιάτης έκανε την ακόλουθη δήλωση:
«Ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου τους ...

πολίτες της Αργολίδας για την τιμή που μου έκαναν να εκπροσωπήσω τον τόπο μας στην Βουλή των Ελλήνων. Θα είμαι παρών σε όλα τα μεγάλα θέματα της πατρίδας, του τόπου και των ανθρώπων μας».



Διαβάστε περισσότερα...

Δεν αλλάζει ο ΣΥΡΙΖΑ

Του Κώστα Ρεσβάνη


Μία μόλις ημέρα μετά τις εκλογές, η αίσθηση που έχω ακούγοντας χθές τον Αλέξη Τσίπρα και τον Παναγιώτη Λαφαζάνη, είναι πως θα δούμε σε επανάληψη το προεκλογικό έργο τους. Κάποιοι θα παίζουν ...

τον καλό αστυνόμο και κάποιοι τον κακό. Εκλογικά τους βγήκε. Άλλοι μοίραζαν λεφτά, άλλοι τους μάζευαν, άλλοι έταζαν δραχμή, άλλοι ορκίζονταν στο ευρώ, κάποιοι τους διέψευδαν και με αυτό τον πολτό απόψεων έπεισαν ένα μέρος του εκλογικού σώματος.

Χθες το μεσημέρι ο Τσίπρας είπε στον Σαμαρά το όχι που όλοι γνωρίζαμε. Πρόσθεσε ωστόσο ότι πρέπει να σχηματισθεί αμέσως(!) κυβέρνηση(αλλά χωρίς αυτόν),διότι η χώρα δεν αντέχει…μπλα…μπλα…και ότι το κόμμα του θα ασκήσει «υπεύθυνη αντιπολίτευση». Το πόσο υπεύθυνη ανέλαβε να το εξηγήσει –ποιος άλλος;- ο Λαφαζάνης. Πριν καν υπάρξει απόφαση για τη δημιουργία κυβέρνησης έσπευσε δύο ώρες μετά τις δηλώσεις Τσίπρα, να αφορίσει(9,84 FM, Άρης Τόλιος) με τη βεβαιότητα που διαθέτει κάθε ανεύθυνος: «Αυτή η κυβέρνηση που θα δημιουργηθεί δεν θα προσφέρει τίποτα στον τόπο…» , υπονοώντας ότι αφού οι ΄Ελληνες δεν τους έδωσαν την εξουσία, η χώρα θα πάει κατά διαβόλου. Για να εμπεδώσουμε καλύτερα την «υπεύθυνη στάση» κατά τον Τσίπρα, ο Λαφαζάνης αποκάλεσε την προσπάθεια που κάνουν Ν.Δ., ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ «συναινετική σούπα» και «σαλάτα της κακιάς ώρας». Καταλάβαμε έτσι τι σημαίνει σοβαρή πολιτική σκέψη μίας τάσης της «υπεύθυνης» αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Μετά τη σούπα και τη σαλάτα ήρθε το απαραίτητο κερασάκι με την κλασική επίθεση σε όλα τα ΜΜΕ, για διαστρέβλωση, συκοφαντίες και τα λοιπά γνωστά. Αλλά σε αυτό το σημείο θα συμφωνήσω με τον Λαφαζάνη και έφτασε η ώρα να καταθέσω την προσωπική μου μαρτυρία: Ήταν ένα βροχερό ανοιξιάτικο βράδυ τότε που μαζευτήκαμε από όλη την Ελλάδα εκπρόσωποι των ΜΜΕ με στόχο να πλήξουμε τον ΣΥΡΙΖΑ και κυρίως ένα από τα ικανότερα στελέχη του, τον Παναγιώτη Λαφαζάνη. Μετά από πολλές συζητήσεις έγινε αποδεκτή ,το ομολογώ, η πιο ανήθικη πρόταση: Να γράψουμε και να μεταδώσουμε όλοι μαζί ότι ο Λαφαζάνης δήλωσε ότι επιθυμεί την επιστροφή στη δραχμή! Ξεκινήσαμε, λοιπόν, αυτή την εκστρατεία και το συκοφαντημένο στέλεχος της Κουμουνδούρου σε μία επίδειξη ανωτερότητας δεν καταδέχθηκε ούτε να το διαψεύσει.

Πέρα από τα αστεία, δεν έχω καμία αμφιβολία ότι ο ΣΥΡΙΖΑ όχι μόνο δεν θα κάνει υπεύθυνη αντιπολίτευση, αλλά θα είναι ένας μόνιμος παραγωγός προβλημάτων μέσα και έξω από τη Βουλή. Μπορεί να αντιμετωπισθεί αυτή η πάγια υπονομευτική τακτική στην οποία προσχώρησε χθες και ο Καμμένος; Νομίζω ναι, αλλά υπό προϋποθέσεις: Να δημιουργηθεί μία ισχυρή κυβερνητική ομάδα, μακριά από μικροκομματικές σκοπιμότητες. Να γίνουν α μ έ σ ω ς λίγες έστω μεταρρυθμίσεις και να βοηθηθούν οι ανήμποροι. Να αναταχθεί ο διαλυμένος κρατικός μηχανισμός και να πεταχτούν σαν την τρίχα από το ζυμάρι όσοι μποϋκοτάρουν αυτό το έργο. Να συνδράμουν τις αμέσως επόμενες ημέρες οι θεσμικοί παράγοντες της Ευρωπαϊκής Ένωσης δίνοντας ανάσες στην ελληνική οικονομία.

Δύσκολος δρόμος, συμφωνώ. Αλλά δεν υπάρχει άλλος τρόπος για να κατεβούν από τα κεραμίδια οι Λαφαζάνηδες και οι Καμμένοι. Για να επιβιώσουμε δηλαδή.

protagon.gr

Διαβάστε περισσότερα...

Θα μπλοκάρουν την εκλογή του Κασιδιάρη της Χρυσής Αυγής στο προεδρείο της Βουλής;

Σύμφωνα με το Σύνταγμα η έβδομη θέση αντιπροέδρου της Βουλής ανήκει στο πέμπτο κόμμα. Ως εκ τούτου, η Χρυσή Αυγή δύναται να εκλέξει Αντιπρόεδρο. Τα πράγματα όμως περιπλέκονται, αν ληφθούν υπ’ όψιν και άλλες παράμετροι. Βάσει του Συντάγματος ...


και του κανονισμού της Βουλής, προβλέπεται μυστική ψηφοφορία με συγκεκριμένο αριθμό ψήφων ώστε να μπορέσει το κόμμα να εκλέξει αντιπρόεδρο.

Χρειάζεται η απόλυτη πλειοψηφία επί των παρόντων προκειμένου να εκλεγεί ο αντιπρόεδρος.

Οι παρόντες οφείλουν να είναι περισσότεροι από τον 1/4 του συνόλου της Βουλής, Περισσότεροι, με άλλα λόγια, από 75.

Για να εκλεγεί ο υποψήφιος θα πρέπει να συγκεντρώσει τις μισές συν μία ψήφο, δηλαδή τουλάχιστον 38 ψήφους.

Σύμφωνα με το εκλογικό αποτέλεσμα των βουλευτικών εκλογών, η Χρυσή Αυγή εξέλεξε 18 βουλευτές και ως εκ τούτου αδυνατεί να εκλέξει αυτοδύναμα έναν από τους βουλευτές της στη θέση του Aντιπροέδρου.

Συμπερασματικά, προκειμένου να εκλεγεί Αντιπρόεδρος της Βουλής από τη Χρυσή Αυγή, θα πρέπει να στηριχτεί υποψήφιός της από τουλάχιστον 20 βουλευτές άλλων κομμάτων στη μυστική ψηφοφορία.

Θα καλυφθεί άραγε η 7η θέση του Αντιπροέδρου της Βουλής;


Διαβάστε περισσότερα...

Προκαλεί η Bild πριν τον αγώνα Γερμανίας-Ελλάδας: «Οι χρεοκοπημένοι Έλληνες...»

Με πολύ αιχμηρό τρόπο σχολίαζει η γερμανική εφημερίδα Bild το πάθος των Ελλήνων για την αναμέτρηση της Εθνικής Ελλάδος με τη Γερμανία την Παρασκευή, στα πλαίσια του Euro 2012.

Η γερμανική εφημερίδα αναφέρεται ...
στην πολιτικοποίηση του Euro 2012 από την πλευρά των ελληνικών ΜΜΕ παραθέτοντας συνθήματα από ελληνικές εφημερίδες που γράφουν «Φέρτε μας τη Μέρκελ» και κάνει λόγο για πυρά που εκτοξεύονται κατά της Γερμανίας και της καγκελαρίου.

Ωστόσο δεν έλειψε το... καρφί από την πλευρά της Bild, η οποία παρά την προσπάθεια να παρουσιάσει τα ελληνικά ΜΜΕ ως υπερβολικά έγραψε ότι «χρεοκοπημένοι Έλληνες μας πυροβολούν με άγευστο δηλητήριο»


Διαβάστε περισσότερα...

Ο Αντώνης και οι κηφήνες

Του Σταύρου Θεοδωράκη


Από τα λίγα προσωπικά πράγματα που ξέρω για τον Αντώνη Σαμαρά είναι ότι νεαρός ήθελε να γίνει μελισσοκόμος. Το προσπάθησε μάλιστα. Οι φίλοι του ορκίζονται ότι είχε μεγάλη αδυναμία στα μελίσσια του και νοιαζόταν προσωπικά για την ζωή στην κυψέλη. Θέλω ...
να τους πιστέψω αν και οι «επιδόσεις» του στην πολιτική και κυρίως στη θέση του προέδρου της Νέας Δημοκρατίας δεν μαρτυρά ότι έχει πάρει διδάγματα από την σοφία των μελισσών. Η Νέα Δημοκρατία παρέμεινε στη διάρκεια της προεδρίας του ένα κόμμα με πολλούς κηφήνες και με κακή παραγωγή μελιού. Άλλωστε, ακόμη και αυτοί που τον αγαπούν παραδέχονται ότι «ο Αντώνης σεβάστηκε πολύ την μούχλα» που έχει προσθέσει ο χρόνος στο κλειστό νεοδημοκρατικό σύστημα. Το είδαμε και στο Ζάππειο, στην επίσκεψη του όταν οριστικοποιήθηκαν τα αποτελέσματα. Δίπλα του πόζαραν, σαν γύφτικα σκερπάνια, πολλά προπολεμικά στελέχη μαζί με ορισμένα κατάλοιπα του καραμανλικού καθεστώτος. Αν πρόσεξα καλά μάλιστα, πίσω από τον πρόεδρο της Νέας Δημοκρατίας, αλλά όχι τόσο πίσω ώστε να μην φαίνεται στις κάμερες, ήταν ο Νίκος Αναγνωστόπουλος ο επονομαζόμενος και «φίλος του νεκρού». Ο (πάλαι ποτέ) βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας φέρει επαξίως αυτόν τον τίτλο καθότι για δεκαετίες επισκεπτόταν καθημερινά το Α΄ νεκροταφείο και μοίραζε πολιτικές του κάρτες, συντεινόμενος ως «ο φίλος του νεκρού». Οι πενθούντες δάκρυζαν με την ιδέα ότι ο άνθρωπος τους είχε έναν τόσο σημαντικό φίλο που τον θυμήθηκε μάλιστα στο τελευταίο του ταξίδι και έδιναν όρκο ότι και αυτοί θα τον θυμηθούν στην επόμενη εκλογική αναμέτρηση.

Βεβαίως ο Σαμαράς δεν θα μπορούσε να ελέγξει ποιοι πόζαραν μαζί του πίσω από την πλάτη του (αν και το επιτελείο του θα μπορούσε να το είχε φροντίσει) αλλά αυτό που σίγουρα μπορεί να καθορίσει είναι ποιοι θα ποζάρουν μαζί του την ημέρα της ορκωμοσίας. Στα τηλεοπτικά πάνελ μάλωναν όλο το βράδυ αν ο Σαμαράς πρέπει να είναι πρόεδρος της νέας κυβέρνησης. Λάθος. Το σημαντικό ερώτημα είναι αν ο Σαμαράς θα επιλέξει να παραμείνει πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας. Αν δηλαδή μεταξύ του ρόλου του πρωθυπουργού και του κομματάρχη επιλέξει αυτόν του κομματάρχη. Σε αυτή την περίπτωση ο δρόμος είναι εύκολος. Θα κάνει μια μικρή βόλτα στη Συγγρού και σε δέκα λεπτά θα έχει συγκροτήσει τον κατάλογο των υπουργών του. Ένα στέλεχος ανά γραφείο και τελείωσε. Η άλλη λύση είναι πολύ πιο δύσκολη. Ο Σαμαράς πρέπει να φτιάξει μια κυβέρνηση ικανών στελεχών από όλα τα κόμματα που θέλει να τον στηρίξουν αλλά και με την συμμετοχή λίγων «τεχνοκρατών που ξέρουν την δουλειά».

Η δίμηνη προεκλογική περίοδος έχει αποτελειώσει την προβληματική, έτσι κι αλλιώς, διοίκηση και τα νεύρα των συμμάχων μας (και δανειστών μας) είναι τσατάλια για να αρχίσουμε να τους συστήνουμε …πολιτευτές. Και αυτό πρέπει να είναι το κύριο μέλημα του ΠΑΣΟΚ και της ΔΗΜΑΡ που καλούνται να συμμετάσχουν σε αυτή την κυβέρνηση «εθνικής σωτηρίας». Το όνομα του πρωθυπουργού είναι σημαντικό αλλά δεν είναι το καθοριστικό. Εδώ που φτάσαμε η χώρα χρειάζεται είκοσι εξειδικευμένους «πρωθυπουργούς». Από τη επιτυχία αυτών των «είκοσι» θα κριθεί η σωτηρία μας. Και για να γίνω πιο σαφής και πιο κυνικός: στον πρωθυπουργό όλο και κάποιος «σύμμαχος» θα του πει «τι να κάνει και πώς». Ο υπουργός Ανάπτυξης όμως θα είναι μόνος του. Όπως μόνος του θα είναι και ο υπουργός Δικαιοσύνης, Παιδείας, Υγείας, Τουρισμού, Εργασίας κοκ. Η πορεία άλλωστε - για να γίνω ακόμη πιο κυνικός – είναι γνωστή, έχει χαραχτεί και δεν θα αλλάξει επειδή θα αλλάξει η φωνή στην «γέφυρα». Το θέμα είναι να αρχίσει να δουλεύει επιτέλους το πλήρωμα.

Αν ο Αντώνης Σαμαράς νοιαστεί να μοιράσει υπουργικές θέσεις σε βουλευτές του, μόνο και μόνο για να το γράψουν στο βιογραφικό τους τότε όντως μπορεί να μείνουν στην ιστορία. Ως «οι υπουργοί του νεκρού», όμως.

protagon.gr

Διαβάστε περισσότερα...

Και τώρα οι τρεις τους - Κυρίαρχος ο Σαμαράς αλλά ρυθμιστές Βενιζέλος, Κουβέλης - Κυβέρνηση εντός των επόμενων ωρών; - Ακούγονται ήδη ονόματα υπουργών

- Κυβέρνηση "εθνικής Ελλάδος" με 48% και 179 έδρες;
- Το μεσημέρι ο Αντώνης Σαμαράς παίρνει την διερευνητική εντολή
- Πόσο ρόλο παίζουν οι συνεχείς επαφές με Βερολίνο και Παρίσι σε ΠΑΣΟΚ και ΝΔ
- Ο ΣΥΡΙΖΑ επιλέγει τον ρόλο της αξιωματικής αντιπολίτευσης


Το ξημέρωμα της Δευτέρας βρίσκει την Ελλάδα με ξεκάθαρο νικητή των εκλογών αλλά όχι με κυβέρνηση.

Ο Αντώνης Σαμαράς ...
με 29,65% και 129 έδρες δεν μπορεί να σχηματίσει κυβέρνηση αλλά έχει σίγουρα την πρωτοβουλία των κινήσεων. Aπό την άλλη ο Αλέξης Τσίπρας από την στιγμή που ξεκαθάρισε το αποτέλεσμα έσπευσε να δηλώσει ότι επιλέγει τον ρόλο της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ έχουν ρόλους - κλειδιά, ρόλους ρυθμιστών των εξελίξεων και είναι βέβαιο ότι από χθες κιόλας τα τηλέφωνα έχουν πάρει φωτιά. Και οι δυο θα θέσουν τους όρους τους προκειμένου να σχηματισθεί κυβέρνηση μέσα στις επόμενες ημέρες ή και ώρες.

Άλλωστε όπως έχει μεταδώσει από χθες το Newsit, ένας από τους βασικούς όρους του ΠΑΣΟΚ θα είναι να μην συμμετάσχουν δικά του στελέχη στην κυβέρνηση. Για τον λόγο αυτό πληροφορίες από την Συγγρού αναφέρουν συνεχώς ότι ο Σαμαράς προσανατολίζεται σε κυβέρνηση κυρίως τεχνοκρατών.

Λένε επίσης οι πληροφορίες ότι στην κυβέρνηση αυτή όπως την σκέφτεται ο κ. Σαμαράς θα υπάρχουν πολλές εκπλήξεις και εξωκοινοβουλευτικά πρόσωπα, τόσο από την κεντροδεξιά, όσο και από την ευρύτερη Αριστερά.

Μάλιστα, ειδικά για το υπουργείο Οικονομικών θα επιλεγεί πρόσωπο κοινής αποδοχής.

«Μιλάμε για μια κυβέρνηση Εθνικής Ελλάδος» λένε στελέχη της Συγγρού.

Είναι πλεον σαφες οτι το βάρος για τον σχηματισμό κυβέρνησης εθνικής σωτηρίας πέφτει στην ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ και την Δημοκρατική Αριστερά. Μαζί και τα τρία κόμματα συγκεντρώνουν 179 έδρες.

Τα ονόματα που ήδη έχουν πέσει στο τραπέζι

Παρότι από το ΠΑΣΟΚ διαμηνύεται, τουλάχιστον προς το παρόν, ότι δεν θα επιθυμούσε να μπουν στελέχη του σε αυτό το κυβερνητικό σχήμα, από την πλευρά της ΝΔ δεν θεωρείται ότι είναι αντίθετοι για παράδειγμα στην αξιοποίηση του Μιχάλη Χρυσοχοϊδη.
Για το υπουργείο Οικονομικών οι φήμες δίνουν και παίρνουν για Σταύρο Δήμα ή Κωστή Χατζηδάκη, ενώ δεν αποκλείεται να προταθεί συμμετοχή στην κυβέρνηση στον Γιώργο Φλωρίδη, αλλά και μια ευκαιρία στον Κυριάκο Μητσοτάκη.

Πως θα πει το ναι το ΠΑΣΟΚ

Το ΠΑΣΟΚ, μπορεί να εμφανίστηκε στην αρχή άκαμπτο, λέγοντας ότι κυβέρνηση χωρίς τον ΣΥΡΙΖΑ δεν γίνεται όμως λίγο αργότερα μαλάκωσε την στάση του και είπε ότι αν δεν ευοδωθούν οι προσπάθειες με τον Αλέξη Τσίπρα, τότε αναγκαστικά θα έχουμε μια συγκυβέρνηση, ΝΔ,ΠΑΣΟΚ,ΔΗΜΑΡ.

Μεγάλο ρόλο λένε πληροφορίες, έπαιξαν και τα δυο τηλεφωνήματα που έγιναν από Μέρκελ και Ολάντ σε Σαμαρά και Βενιζέλο, αντίστοιχα.

'Αλλωστε, παρά το αποτέλεσμα που φαίνεται να δέχεται με ικανοποίηση η ευρώπη, οι πιέσεις δεν έχουν κοπάσει ώστε να βρεθεί πλεον σταθερός συνομιλητής για να προχωρήσουν όλα όσα έχουν μείνει πίσω λόγω της παρατεταμένης προεκλογικής περιόδου.

Ο πρόεδρος της ΝΔ αφού πάρει την διερευνητική εντολή θα επικοινωνήσει εντός της ημέρας με Βενιζέλο και Κουβέλη για να εξεταστεί το πλαίσιο για μια κυβερνητική συμμαχία.

Πρωθυπουργός ο Σαμαράς

Σε αυτό που τουλάχιστον μέχρι και αυτή την ώρα εμφανίζεται αδιαπραγμάτευτος ο κ. Σαμαράς είναι στο να είναι άλλος ο πρωθυπουργός στο όποιο σχήμα. Λένε από το επιτελείο του ότι αν κάποιος επιχειρήσει να τορπιλίσει την προσπάθεια σχηματισμού κυβέρνησης, με επίκεντρο το πρόσωπο του πρωθυπουργού, θα είναι «εκδικητική και μικρόψυχη κίνηση» που θα υποκρύπτει ταυτόχρονα και «μικροκομματικές σκοπιμότητες». Διαβάστε περισσότερα...

Ας μας εκπλήξουν ευχάριστα

Του Αλέξη Παπαχελά


Οι νοικοκύρηδες, οι αστοί, οι άνθρωποι που πληρώνουν τους φόρους τους και δουλεύουν σκληρά έκαναν χθες τη δουλειά τους. Ανέδειξαν τη Ν.Δ. πρώτο κόμμα, στήριξαν το ΠΑΣΟΚ για να υπάρχει ένας υπεύθυνος μπαλαντέρ στο πολιτικό σκηνικό και κάποιοι ψήφισαν τον κ. Κουβέλη. Τώρα, όμως, πρέπει να κάνουν τη δουλειά τους και οι πολιτικοί τους οποίους εμπιστεύθηκαν. Οι ηγέτες των αστικών κομμάτων δεν δικαιούνται αυτήν τη φορά να ...
αποτύχουν στην αποστολή τους! Δεν είναι μια απλή ιστορία η διακυβέρνηση της χώρας σε αυτήν την κρίσιμη ώρα. Χρειαζόμαστε παράφρονες καμικάζι, όχι κλασικούς πολιτικούς που τρέμουν στην πρώτη τους επαφή με το πολιτικό κόστος και τις λαϊκές αντιδράσεις. Και η αλήθεια είναι πως δεν έχουμε περίσσευμα ούτε γενναίων ούτε και υπερικανών στις τάξεις των κομμάτων. Πρέπει, πάντως, όλοι οι εμπλεκόμενοι πολιτικοί, ακόμη και ο κ. Τσίπρας, να ξεπεράσουν κάθε προσδοκία και να χειρισθούν με απίστευτη επάρκεια και υπευθυνότητα τις τύχες της χώρας για να μπορέσουμε να ξεφύγουμε από τους τεράστιους και άμεσους κινδύνους. Κανείς δεν μπορεί να ισχυρισθεί ότι «δεν ξέρει» σε ποια ακριβώς κατάσταση βρίσκεται η χώρα, σε κάθε ζωτικό τομέα. Κανείς δεν μπορεί να επιδείξει ανευθυνότητα επειδή ο λαός του ανέθεσε τον ρόλο της αντιπολίτευσης. Ολοι μαζί βρισκόμαστε στην ίδια βάρκα. Ο κ. Σαμαράς έδωσε μια σκληρή μάχη και την κέρδισε ύστερα από πολλές δυσκολίες. Γνωρίζει καλά ότι στο ποσοστό που συγκέντρωσε συμπεριλαμβάνονται χιλιάδες ψηφοφόροι που τον στήριξαν, γιατί ήθελαν να αποτρέψουν την έξοδο από το ευρώ και τη νίκη ακραίων πολιτικών δυνάμεων. Είναι σπάνιο για ένα πολιτικό να έχει μια «τρίτη ευκαιρία» και δεν μπορεί να τη σπαταλήσει. Πρέπει να ψάξει παντού να βρει τους καλύτερους από κάθε χώρο και να μην κάνει το λάθος να εμπιστευθεί τον παλαιοκομματικό θίασο που έτρεξε να φωτογραφηθεί πίσω του... Τα περιθώρια για μια επιτυχή διακυβέρνηση της χώρας είναι στενά γιατί τα πάντα βρίσκονται στο «κόκκινο», η κοινή γνώμη είναι βαθιά διχασμένη και η υπομονή των εταίρων μας εξαντλείται. Μπορούμε να πετύχουμε; Ασφαλώς, έχουμε αποδείξει πολλές φορές στην ιστορία μας ότι σώζουμε την παρτίδα στο... παρά πέντε, ειδικά όταν μας πιάνει το πείσμα και το φιλότιμο. Θα χρειασθεί, βεβαίως, ανοχή και υποστήριξη από τους εταίρους και δανειστές μας, οι οποίοι γνωρίζουν πλέον τα ελληνικά δεδομένα, αλλά και τους κινδύνους μιας κατάρρευσης της χώρας. Το κυριότερο είναι πως χθες κερδίσαμε χρόνο, πήραμε μιαν ανάσα και δεν θέσαμε εαυτούς εκτός... Ευρωζώνης. Ας σταθούμε σε αυτήν τη σημαντική εξέλιξη και ας ελπίσουμε πως όταν οι φιλοευρωπαίοι πολιτικοί μας ηγέτες καθήσουν τελικά στο τραπέζι συσκέψεων του Προεδρικού θα ξεπεράσουν και τους εαυτούς τους και τις δικές μας... προσδοκίες. Ας μας εκπλήξουν ευχάριστα επιτέλους!

Καθημερινή 18-6-2012

Διαβάστε περισσότερα...

Καθαρή διαφορά 2,4 μονάδων υπέρ της ΝΔ, εκτιμά το υπουργείο Εσωτερικών

Επτακομματική Βουλή με τα ίδια κόμματα που ήταν και στην προηγούμενη Βουλή εκτιμά το υπουργείο Εσωτερικών ότι θα δώσει το τελικό αποτέλεσμα, με στοιχεία που βασίζονται στο 18% της Επικράτειας, και με περισσότερα από 3000 εκλογικά τμήματα.





ΝΔ: 29,53% (128 εδρες)
ΣΥΡΙΖΑ: 27,12% (72 έδρες)
ΠΑΣΟΚ: 12,25% (33 έδρες)
Ανεξάρτητοι Έλληνες: 7,56% (20 έδρες)
Χρυσή Αυγη: 6,95% (18 έδρες)
Δημοκρατική Αριστερά: 6,23% (17 έδρες)
ΚΚΕ: 4,49% (12 έδρες)

Το ποσοστό των κομμάτων που μένουν εκτός Βουλής ανέρχεται στο 4% Διαβάστε περισσότερα...

ΚΑΛΗ ΨΗΦΟ .....

Σας εύχομαι να ψηφίσετε αυτό που πραγματικά θέλετε και πιστεύετε ότι είναι το καλύτερο για την πατρίδα μας.
Είτε ψηφίσετε με τη λογική, είτε με το συναίσθημα, ελπίζω την επόμενη ημέρα να μη νοιώσετε την ανάγκη να απολογηθείτε σε κανέναν και ιδιαίτερα στον εαυτό σας και την οικογένειά σας.







SoryatS


Διαβάστε περισσότερα...

Οι αποδόσεις των μπουκ σήμερα

Ακλόνητο φαβορί για τη νίκη παρουσιάζεται και σήμερα η ΝΔ από τις στοιχηματικές εταιρίες μειώνοντας ακόμα την απόδοση που έχει το στοίχημα υπέρ της.
Αναλυτικά ...


η απόδοση για νίκη της ΝΔ είναι από 1,25 έως 1,35 ενώ για τον ΣΥΡΙΖΑ από 2,30 έως 2,95 ανάλογα με την κάθε εταιρία.
Τα πιθανά ποσοστά των κομμάτων σύμφωνα με τις αποδόσεις φαίνεται η ΝΔ να κινείται πάνω από το 28%, ο ΣΥΡΙΖΑ κάτω από 27%, το ΠΑΣΟΚ πάνω από το 10%, οι ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ στο 6.5%, η ΔΗΜΑΡ στο 6%, το ΚΚΕ στο 6,0% και η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ στο 6%.
Η ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΤΩΡΑ - ΔΡΑΣΗ φαίνεται να πλησιάζει το 3.00% με μικρές όμως πιθανότητες να το ξεπεράσει
Τέλος αρκετά κάτω από το όριο του 3% βρίσκονται οι ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ, το ΛΑΟΣ και τ' άλλα μικρότερα κόμματα


Διαβάστε περισσότερα...

Τι ψηφίζουμε

Tου Σταυρου Θεοδωράκη


Ο τίτλος είναι παραπλανητικός και υπερφίαλος. Δεν ξέρω «τι ψηφίζουμε». Το μόνο που ίσως θα μπορούσα να σας πω είναι «τι ψηφίζω» αλλά και αυτό δεν νομίζω ότι έχει ιδιαίτερη σημασία. Άλλωστε ...
ένας δημοσιογράφος που έχει γνωρίσει 13 πολιτικούς αρχηγούς (βάζω μέσα και δύο εκλιπόντες) δεν ψηφίζει με την καρδιά του – δεν έχει – αλλά επιλέγει κάνοντας στυγνούς υπολογισμούς. Σαν τον βουβαλοτρόφο που γνώρισα τον χειμώνα στην Κερκίνη. Μαστίγωνε άγρια και περιόριζε τον βούβαλο του κοπαδιού και όταν τον ρώτησα γιατί είναι τόσο αυστηρός μαζί του, μου απάντησε «γιατί θέλω να πάρει τα πάνω του ο νέος βούβαλος που έχω βάλει στο κοπάδι». Αντίστοιχα «σχέδια» είχε και για τις βουβάλες. «Αυτηνής το παιδί της το πήρα, γιατί είναι πολύ εγωίστρια και δεν το τάιζε πολύ». Ήταν φανερό ότι ο βουβαλοπαραγωγός είχε ένα δικό του πλάνο ανάπτυξης του κοπαδιού, μακριά από συναισθηματισμούς και πολύ το ζήλεψα.

Ας επιστρέψω όμως στους πεζούς εκλογικούς υπολογισμούς. Οι κάλπες θα βγάλουν νικητή τον Σαμαρά ή τον Τσίπρα. Και εγώ δεν θέλω παντοδυναμία ούτε του ενός, ούτε του άλλου και… εξηγούμαι. Ο Τσίπρας είναι ένας μεγάλος παίχτης της πολιτικής. Οι αντίπαλοί του όσο πιο γρήγορα το καταλάβουν τόσο το καλύτερο γι αυτούς. Πήρε μερικές «κομμουνιστογενείς ομάδες διαμαρτυρίας» και μέσα σε λίγα χρόνια τις έκανε… αξιωματική αντιπολίτευση και ίσως κυβέρνηση. Και μην μου πείτε ότι τα κατάφερε επειδή ήταν λαϊκιστής. Αν ήταν έτσι κάποιοι δεν θα έχαναν ποτέ την εξουσία στην Ελλάδα. Η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ – παρεμπιπτόντως – όταν καταγγέλλουν τον ΣΥΡΙΖΑ για λαϊκισμό θυμίζουν τις γριές πόρνες που ωρύονται όταν στην πιάτσα σκάει κάποια νεώτερη.

Τι άλλο όμως διαθέτει ο ΣΥΡΙΖΑ, εκτός από τον Τσίπρα; Φοβούμαι τίποτα (και συγνώμη Συνιστώσες). Το Ενωτικό Κοινωνικό Μέτωπο δεν διαθέτει ούτε επαρκή στελέχη ούτε στοιχειώδες πρόγραμμα. Και αν επιμένουν ότι είναι κυβερνητικό πρόγραμμα το 16σέλιδο που «μοίρασε» η Αυγή στις 3 Ιουνίου, τότε και η Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (του 1789) αρκεί για την νέα παγκόσμια διακυβέρνηση.

Πάμε τώρα στον Σαμαρά. Ακόμη και αν δεχτώ ότι είναι ένας μοντέρνος δεξιός (πράγμα που αντιβαίνει στην κοινή λογική) η ομάδα που διοικεί μοιάζει με ναυαγοσώστες μετά από τσουνάμι. Με καμία δύναμη και όσο και να κάνεις εκπτώσεις, δεν θα βρεις ανάμεσά τους, πάνω από πέντε (αριθμός 5) υπουργούς και πέντε (αριθμός 5) υφυπουργούς. Επίσης δεν έχω καμία εμπιστοσύνη στο ένστικτο του «αρχηγού». Έβγαλε τον κόσμο στον δρόμο για το πρώτο μνημόνιο, υπέγραψε το δεύτερο, συμφώνησε να γίνει πρωθυπουργός ο Πετσάλνικος και μετά φαγώθηκε να «ρίξει» τον Παπαδήμο; Δηλαδή; Βγάζετε εσείς κανένα συμπέρασμα;

Και αφού δεν θέλω παντοδύναμα τα φαβορί, τότε τι θέλω; Τα αποτελέσματα πρέπει να είναι τέτοια, που ο Σαμαράς (στην περίπτωση που είναι πρώτος) πρέπει να αναγκαστεί να συνεργαστεί με τον Βενιζέλο (τουλάχιστον) και ο Τσίπρας στην περίπτωση που είναι αυτός ο νικητής να υποχρεωθεί να συνεργαστεί με τον Κουβέλη (τουλάχιστον). Να μην καταβαραθρωθεί (και άλλο) δηλαδή το ΠΑΣΟΚ και μπατάρει η χώρα (στην λαϊκή) δεξιά και να ενισχυθεί η ΔΗΜΑΡ για να μην μπατάρει η χώρα (στην συντηρητική) αριστερά. Θα μπορούσα να σας το θέσω κι αλλιώς. Φαντάζεσθε τον Σαμαρά, αυτοδύναμο; Τον Τσίπρα;

Το ερώτημα αποκτά εφιαλτικές διαστάσεις όταν στη θέση των αρχηγών βάλουμε τα ονόματα των κομμάτων τους. Πιστεύει κανείς ότι τα παλικάρια της Συγγρού μπορούν να λύσουν τα θέματα της Παιδείας, της Υγείας, καλύτερα και από αυτούς ακόμη τους υπουργούς του ΠΑΣΟΚ; Ή ότι οι σύντροφοι της Κουμουνδούρου μπορούν να κρατήσουν μόνοι τους την Ελλάδα στην Ευρώπη (δεν μιλώ για προθέσεις – μιλώ για ικανότητες). Όχι δεν μπορούν για τον απλούστατο λόγο ότι στα κόμματα υποεκπροσωπείτε η ικανή Ελλάδα. Κοιτάξτε γύρω σας και αναρωτηθείτε ποιος από αυτούς που θαυμάζετε (φίλους, συγγενείς, γνωστούς) θα πήγαινε να γραφτεί σε ένα κόμμα; Ποιος σοβαρός άνθρωπος θα πήγαινε στα κόμματα εξουσίας να παίζει «γύρω - γύρω όλοι» με τις μίζες και ποιος σοβαρός άνθρωπος θα πήγαινε στα κόμματα της αριστεράς να απαγγέλνει Μαρξ και πότε πότε Στάλιν (άντε και ΜΑΟ). Η μόνη λύση λοιπόν είναι η σύμπλευση των (λίγων) αξίων που έχουν εμπλακεί στην πολιτική. Τα κόμματα μας – όλα τα κόμματα – είναι κατάλοιπα της Ελλάδας που φεύγει. Δείτε πως κατάντησαν την χώρα αυτή την τελευταία προεκλογική εβδομάδα. Αφίσες και πανό παντού! Το άγχος τους, παραμέρισε όλες τις αρχές και όλες τις συμφωνίες. Και δείτε τι έκαναν για να καλύψουν το αίσθημα ασφάλειας του πολίτη (που ξαφνικά (!) προέκυψε). Στον ΣΥΡΙΖΑ ανακάλυψαν τον αστυνόμο της γειτονιάς (ΠΑΣΟΚ 2000) και η Νέα Δημοκρατία τα … γιασεμιά στις γειτονιές (Αλέκος Σακελάριος 1960).

Ας επιμείνουμε λοιπόν στους στυγνούς υπολογισμούς μας. Η χώρα (με αφορμή κυρίως τις αστοχίες του ΓΑΠ και της … Ντόρας που έχασε την αρχηγία της ΝΔ το 2009 – αλλά όλα αυτά είναι άλλο θέμα) πήρε ένα νέο δρόμο τα τελευταία χρόνια. Αυτή η πορεία δεν θα αλλάξει. Μπορεί ίσως να διακοπεί με μια Σαμαρική παρένθεση λίγων μηνών όμως στο τέλος του δρόμου ο Τσίπρας θα κυβερνήσει. Θα πετύχει; (Αρχίζω να νιώθω σαν Πυθία). Είναι νωρίς ακόμη για να το πεις. Για να το μάθεις πρέπει να ψηφίσεις σε αυτές τις εκλογές - και να τον ορίσεις. Είναι ο επαναληπτικός τελικός ή μήπως είναι ο ημιτελικός;

Οκτακόσιες σαράντα λέξεις έγραψα, στο ίδιο σημείο γύρισα. Γαμώ το κομπιουτεράκι μου και τους υπολογισμούς μου!
ένα άρθρο των πρωταγωνιστών

Διαβάστε περισσότερα...

Το νέο Δημαρχείο του Άργους ... συνέχεια

Επιβεβαιώθηκαν πλήρως οι πληροφορίες μας σχετικά με το "νέο Δημαρχείο". Όπως είχαμε γράψει από την 1η Ιουνίου οι εργασίες που εκτελούνταν ήταν χωρίς οικοδομική άδεια .....

Σήμερα λοιπόν εκδόθηκε η προβλεπόμενη οικοδομική άδεια για τη συνέχιση των εργασιών. Μάλιστα σύμφωνα με την οικοδομική άδεια, νομιμοποιούνται και οι αυθαίρετες κατασκευές που υπήρχαν στην οικοδομή.
Εδώ μπαίνει φυσικά το ερώτημα πως είναι δυνατόν ο Δήμος να νοικιάζει ένα κτίριο για Δημαρχείο τη στιγμή που αυτό έχει αυθαιρεσίες. Δεν μπήκε κανείς στον κόπο να κάνει τους στοιχειώδεις ελέγχους;
Έπρεπε να γίνει η ρήξη με τον κ. Φώτη για να αποκαλυφθούν όλα αυτά;
Τί άλλο μας περιμένει;

Υ.Γ.
Καλό είναι να προσεχθεί πότε έγινε η αίτηση για την οικοδομική άδεια και πότε εκδόθηκε η άδεια.
Τελικά τσάμπα κατηγορούμε το ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΔΗΜΟΣΙΟ. Μέσα στην ίδια ημέρα διεκπεραιώνονται οι αιτήσεις.

ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ ΤΗΝ ΟΙΚΟΔΟΜΙΚΗ ΑΔΕΙΑ

Διαβάστε περισσότερα...

Πρόσκληση συνεδρίασης Δημοτικού Συμβουλίου

Σας προσκαλούμε να προσέλθετε στο Δημαρχιακό Κατάστημα στην αίθουσα Συνεδριάσεων του Δημοτικού Συμβουλίου στις 19 Ιουνίου 2012, ημέρα Τρίτη και ώρα 20:00, σε τακτική συνεδρίαση του Σώματος, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 67 του Ν. 3852/2010, για να συσκεφθούμε και αποφασίσουμε για τα παρακάτω θέματα:


Οικονομικά Θέματα:
1. Περί τροποποιήσεως προϋπολογισμού Δήμου Άργους Μυκηνών οικονομικού έτους 2012.
2. Περί χορήγησης αναμνηστικών στα παιδιά που φιλοξενούνται στους Παιδικούς Σταθμούς του Δήμου Άργους – Μυκηνών.

Τεχνικά Θέματα:

3. Περί επανεξέτασης των ενστάσεων που παρέμειναν σε εκκρεμότητα μετά την υπ’ αριθ. 129/2011 απόφαση της Επιτροπής Ποιότητας Ζωής του Δήμου Άργους – Μυκηνών.
4. Επέκταση δικτύου Δημοτικού Ηλεκτροφωτισμού.
5. Περί εγκρίσεως του πρωτοκόλλου προσωρινής και οριστικής παραλαβής του έργου: «ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ ΤΟΙΧΩΝ ΑΝΤΙΣΤΗΡΙΞΗΣ», πρώην Κοινότητας Αχλαδοκάμπου.
6. Περί εγκρίσεως του πρωτοκόλλου προσωρινής και οριστικής παραλαβής του έργου: «Διαπλατύνσεις – Διαμορφώσεις δρόμων και αποκατάσταση μαντρότοιχων εντός του οικισμού Καρυάς», πρώην Δήμου Λυρκείας.
7. Περί εγκρίσεως του πρωτοκόλλου προσωρινής και οριστικής παραλαβής του έργου: «Κατασκευή παραδοσιακών βρυσών», πρώην Δήμου Λυρκείας.
8. Περί εγκρίσεως του πρωτοκόλλου προσωρινής και οριστικής παραλαβής του έργου: «Κατασκευή τοιχίου αντιστήριξης στα Τσιοδρέικα με διάνοιξη του δρόμου και διάνοιξη στη Βρυσούλα Γούρνα Τ.Δ. Νεοχωρίου», πρώην Δήμου Λυρκείας.
9. Περί εγκρίσεως του πρωτοκόλλου προσωρινής και οριστικής παραλαβής του έργου: «Τμηματικές ασφαλτοστρώσεις δημοτικών και αγροτικών δρόμων εντός και εκτός των οικισμών του Δήμου», πρώην Δήμου Λυρκείας.
10. Περί εκτελέσεως του έργου: «Διαμόρφωση Χώρου Λιμένα Ν. Κίου» κ.λ.π.
11. Περί εκτελέσεως του έργου: «Επιστρώσεις Πλατείας Ν. Κίου» κ.λ.π.
12. Περί εκτελέσεως του έργου: «Αποκατάσταση Φθορών σε Δημοτικά Κτίρια» κ.λ.π.
13. Περί εκτελέσεως του έργου: «Οριοθέτηση κοινόχρηστου χώρου σε τμήματα των Ο.Τ. Φείδωνος – Καλλέργη - Καποδοστρίου» κ.λ.π.
14. Περί εκτελέσεως του έργου: «Τσιμεντοστρώσεις οδών» κ.λ.π.
15 .Περί εκτελέσεως του έργου: «Επούλωση Λάκκων» κ.λ.π.


Τρέχοντα Θέματα:
16. Περί χορήγησης παραγωγικής άδειας πωλητή λαϊκών αγορών στον Κουτρουφίνη Κων/νο του Μερκούριου.
17. Περί παραχώρησης χρήσης του κτιρίου κληροδοτήματος «ΔΕΔΕ» το οποίο ευρίσκεται στην οδό Καλμούχου αριθ. 17 για τη συνέχιση του προγράμματος ΚΔΑΠ Άργους έως ολοκλήρωσης της χρηματοδότησής του.
18. Περί κλαδέματος και κοπής πεύκων στο χώρο του Ι.Ν. Ζωοδόχου Πηγής Κεφαλαρίου του Δήμου Άργους – Μυκηνών (σχετ. η υπ’ αριθ. 93/2012 απόφαση Επιτροπής Ποιότητας Ζωής).
19. Περί γνωμοδότησης Δικηγόρου σε υπόθεση αμφισβήτησης ορίων οικοπέδου εντός οικισμού Λάλουκα του Δήμου Άργους – Μυκηνών (σχετ. η υπ’ αριθ. 91/2012 απόφαση Επιτροπής Ποιότητας Ζωής).

Διαβάστε περισσότερα...

Ο προφητικός πολιτικός στοχασμός του Μάνου Χατζηδάκι και η Χρυσή Αυγή

Τι να πρωτοπεί κανείς για τον Μάνο Χατζιδάκι; Να αναφερθεί στο ογκώδες -και κλασσικό πλέον - έργο του, στον μοναδικό τρόπο που συνδύασε τη λόγια με τη λαϊκή παράδοση ή στον τρόπο που «πήρε στα χέρια του» το ρεμπέτικο τραγούδι για να του δώσει τη θέση που του αρμόζει στην ελληνική μουσική; Όλα αυτά συνθέτουν τον μεγάλο καλλιτέχνη που είχε όμως και άλλη μια ιδιότητα - αυτή του πολιτικού στοχαστή.

Ο Μάνος Χατζιδάκις έφυγε σαν σήμερα, στις 15 Ιουνίου του 1994 αφήνοντας ...

πίσω του ένα τεράστιο έργο αλλά και ένα κενό δυσαναπλήρωτο. Η μουσική του, ο στοχασμός του και η παρουσία του μαζί με τη γενιά του '30 τον κατέστησαν μια από τις μεγαλύτερες προσωπικότητες της σύγχρονης Ελλάδας.

Πέρα όμως από τους Εσπερινούς, τον μελοποιημένο Έλιοτ, τα τραγούδια με τον Γκάτσο και την Πορνογραφία υπήρξε και ένας άλλος Χατζιδάκις, ο «αστός, ουμανιστής, αναθεωρητής της Δεξιάς» όπως ο ίδιος συνήθιζε να λέει για τον εαυτό του.

Αυτός ο Χατζιδάκις είχε μια άλλη νοοτροπία, ένα άλλο ήθος από αυτά που περιμένει κανείς να δει στην μεταπολιτευτική Ελλάδα. Ήταν από τους λίγους κοσμοπολίτες αστούς που αγκάλιασαν την λαϊκή παράδοση, που αντιμετώπισαν στα «ίσα» την Ευρώπη και τον κόσμο. Σε ένα κείμενό του ο Τάκης Θεοδωρόπουλος τον χαρακτήρισε πρόσφατα ως «τον μεγάλο ηττημένο της σημερινής Ελλάδας». Δεν θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει καλύτερη φράση για να περιγράψει το κενό που αφήνουν από τη δημόσια ζωή οι άνθρωποι του διαμετρήματος του Χατζιδάκι, όταν φεύγουν.

Αυτές τις ημέρες, ένα κείμενο που έγραψε λίγο πριν τον θάνατό του για τον εθνικισμό και το φασισμό ίσως είναι η πιο επίκαιρη παρακαταθήκη που θα μπορούσε να μας αφήσει, πέραν φυσικά της εκπληκτικής μουσικής του.

Μάνος Χατζιδάκις: «Ο νεοναζισμός δεν είναι οι άλλοι»

«Ο νεοναζισμός, ο φασισμός, ο ρατσισμός και κάθε αντικοινωνικό και αντιανθρώπινο φαινόμενο συμπεριφοράς δεν προέρχεται από ιδεολογία, δεν περιέχει ιδεολογία, δεν συνθέτει ιδεολογία. Είναι η μεγεθυμένη έκφραση-εκδήλωση του κτήνους που περιέχουμε μέσα μας χωρίς εμπόδιο στην ανάπτυξή του, όταν κοινωνικές ή πολιτικές συγκυρίες συντελούν, βοηθούν, ενυσχύουν τη βάρβαρη και αντιανθρώπινη παρουσία του.

Η μόνη αντιβίωση για την καταπολέμηση του κτήνους που περιέχουμε είναι η Παιδεία. Η αληθινή παιδεία και όχι η ανεύθυνη εκπαίδευση και η πληροφορία χωρίς κρίση και χωρίς ανήσυχη αμφισβητούμενη συμπερασματολογία. Αυτή η παιδεία που δεν εφησυχάζει ούτε δημιουργεί αυταρέσκεια στον σπουδάζοντα, αλλά πολλαπλασιάζει τα ερωτήματα και την ανασφάλεια. Όμως μια τέτοια παιδεία δεν ευνοείται από τις πολιτικές παρατάξεις και από όλες τις κυβερνήσεις, διότι κατασκευάζει ελεύθερους και ανυπότακτους πολίτες μη χρήσιμους για το ευτελές παιχνίδι των κομμάτων και της πολιτικής. Κι αποτελεί πολιτική «παράδοση» η πεποίθηση πως τα κτήνη, με κατάλληλη τακτική και αντιμετώπιση, καθοδηγούνται, τιθασεύονται.

Ενώ τα πουλιά... Για τα πουλιά, μόνον οι δολοφόνοι, οι άθλιοι κυνηγοί αρμόζουν, με τις «ευγενικές παντός έθνους παραδόσεις». Κι είναι φορές που το κτήνος πολλαπλασιαζόμενο κάτω από συγκυρίες και με τη μορφή «λαϊκών αιτημάτων και διεκδικήσεων» σχηματίζει φαινόμενα λοιμώδους νόσου που προσβάλλει μεγάλες ανθρώπινες μάζες και επιβάλλει θανατηφόρες επιδημίες.

Πρόσφατη περίπτωση ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος. Μόνο που ο πόλεμος αυτός μας δημιούργησε για ένα διάστημα μιαν αρκετά μεγάλη πλάνη, μιαν ψευδαίσθηση. Πιστέψαμε όλοι μας πως σ' αυτό τον πόλεμο η Δημοκρατία πολέμησε το φασισμό και τον νίκησε. Σκεφθείτε: η «Δημοκρατία», εμείς με τον Μεταξά κυβερνήτη και σύμμαχο τον Στάλιν, πολεμήσαμε το ναζισμό, σαν ιδεολογία άσχετη από μας τους ίδιους. Και τον... νικήσαμε. Τι ουτοπία και τι θράσος. Αγνοώντας πως απαλλασσόμενοι από την ευθύνη του κτηνώδους μέρους του εαυτού μας και τοποθετώντας το σε μια άλλη εθνότητα υποταγμένη ολοκληρωτικά σ' αυτό, δεν νικούσαμε κανένα φασισμό αλλά απλώς μιαν άλλη εθνότητα επικίνδυνη που επιθυμούσε να μας υποτάξει.

Ένας πόλεμος σαν τόσους άλλους από επικίνδυνους ανόητους σε άλλους ανόητους, περιστασιακά ακίνδυνους. Και φυσικά όλα τα περί «Ελευθερίας», «Δημοκρατίας», και «λίκνων πνευματικών και μη», για τις απαίδευτες στήλες των εφημερίδων και τους αφελείς αναγνώστες. Ποτέ δεν θα νικήσει η Ελευθερία, αφού τη στηρίζουν και τη μεταφέρουν άνθρωποι, που εννοούν να μεταβιβάζουν τις δικές τους ευθύνες στους άλλους.

(Κάτι σαν την ηθική των γερόντων χριστιανών. Το καλό και το κακό έξω από μας. Στον Χριστό και τον διάβολο. Κι ένας Θεός που συγχωρεί τις αδυναμίες μας εφόσον κι όταν τον θυμηθούμε μες στην ανευθυνότητα του βίου μας. Επιδιώκοντας πάντα να εξασφαλίσουμε τη μετά θάνατον εξακολουθητική παρουσία μας. Αδυνατώντας να συλλάβουμε την έννοια της απουσίας μας. Το ότι μπορεί να υπάρχει ο κόσμος δίχως εμάς και δίχως τον Καντιώτη τον Φλωρίνης).

Δεν θέλω να επεκταθώ. Φοβάμαι πως δεν έχω τα εφόδια για μια θεωρητική ανάπτυξη, ούτε την κατάλληλη γλώσσα για τις απαιτήσεις του όλου θέματος. Όμως το θέμα με καίει. Και πριν πολλά χρόνια επιχείρησα να το αποσαφηνίσω μέσα μου. Σήμερα ξέρω πως διέβλεπα με την ευαισθησία μου τις εξελίξεις και την επανεμφάνιση του τέρατος. Και δεν εννοούσα να συνηθίσω την ολοένα αυξανόμενη παρουσία του. Πάντα εννοώ να τρομάζω.

Ο νεοναζισμός δεν είναι οι άλλοι. Οι μισητοί δολοφόνοι, που βρίσκουν όμως κατανόηση από τις διωκτικές αρχές λόγω μιας περίεργης αλλά όχι και ανεξήγητης συγγενικής ομοιότητος. Που τους έχουν συνηθίσει οι αρχές και οι κυβερνήσεις σαν μια πολιτική προέκτασή τους ή σαν μια επιτρεπτή αντίθεση, δίχως ιδιαίτερη σημασία που να προκαλεί ανησυχία. (Τελευταία διάβασα πως στην Πάτρα, απέναντι στο αστυνομικό τμήμα άνοιξε τα γραφεία του ένα νεοναζιστικό κόμμα. Καμιά ανησυχία ούτε για τους φασίστες, ούτε για τους αστυνομικούς. Ούτε φυσικά για τους περιοίκους).

Ο εθνικισμός είναι κι αυτός νεοναζισμός. Τα κουρεμένα κεφάλια των στρατιωτών, έστω και παρά τη θέλησή τους, ευνοούν την έξοδο της σκέψης και της κρίσης, ώστε να υποτάσσονται και να γίνονται κατάλληλοι για την αποδοχή διαταγών και κατευθύνσεων προς κάποιο θάνατο. Δικόν τους ή των άλλων. Η εμπειρία μου διδάσκει πως η αληθινή σκέψη, ο προβληματισμός οφείλει κάπου να σταματά. Δεν συμφέρει. Γι' αυτό και σταματώ. Ο ερασιτεχνισμός μου στην επικέντρωση κι ανάπτυξη του θέματος κινδυνεύει να γίνει ευάλωτος από τους εχθρούς. Όμως οφείλω να διακηρύξω το πάθος μου για μια πραγματική κι απρόσκοπτη ανθρώπινη ελευθερία.

Ο φασισμός στις μέρες μας φανερώνεται με δυο μορφές. Ή προκλητικός, με το πρόσχημα αντιδράσεως σε πολιτικά ή κοινωνικά γεγονότα που δεν ευνοούν την περίπτωσή τους ή παθητικός μες στον οποίο κυριαρχεί ο φόβος για ό,τι συμβαίνει γύρω μας. Ανοχή και παθητικότητα λοιπόν. Κι έτσι εδραιώνεται η πρόκληση. Με την ανοχή των πολλών. Προτιμότερο αργός και σιωπηλός θάνατος από την αντίδραση του ζωντανού και ευαίσθητου οργανισμού που περιέχουμε.

Το φάντασμα του κτήνους παρουσιάζεται ιδιαιτέρως έντονα στους νέους. Εκεί επιδρά και το marketing. Η επιρροή από τα ΜΜΕ ενός τρόπου ζωής που ευνοεί το εμπόριο. Κι όπως η εμπορία ναρκωτικών ευνοεί τη διάδοσή τους στους νέους, έτσι και η μουσική, οι ιδέες, ο χορός και όσα σχετίζονται με τον τρόπο ζωής τους έχουν δημιουργήσει βιομηχανία και τεράστια κι αφάνταστα οικονομικά ενδιαφέρονται.

Και μη βρίσκοντας αντίσταση από μια στέρεη παιδεία όλα αυτά δημιουργούν ένα κατάλληλο έδαφος για να ανθίσει ο εγωκεντρισμός η εγωπάθεια, η κενότητα και φυσικά κάθε κτηνώδες ένστιχτο στο εσωτερικό τους. Προσέξτε το χορό τους με τις ομοιόμορφες στρατιωτικές κινήσεις, μακρά από κάθε διάθεση επαφής και επικοινωνίας. Το τραγούδι τους με τις συνθηματικές επαναλαμβανόμενες λέξεις, η απουσία του βιβλίου και της σκέψης από τη συμπεριφορά τους και ο στόχος για μια άνετη σταδιοδρομία κέρδους και εύκολης επιτυχίας.

Βιώνουμε μέρα με τη μέρα περισσότερο το τμήμα του εαυτού μας – που ή φοβάται ή δεν σκέφτεται, επιδιώκοντας όσο γίνεται περισσότερα οφέλη. Ώσπου να βρεθεί ο κατάλληλος «αρχηγός» που θα ηγηθεί αυτό το κατάπτυστο περιεχόμενό μας. Και τότε θα 'ναι αργά για ν' αντιδράσουμε. Ο νεοναζισμός είμαστε εσείς κι εμείς – όπως στη γνωστή παράσταση του Πιραντέλο. Είμαστε εσείς, εμείς και τα παιδιά μας. Δεχόμαστε να 'μαστε απάνθρωποι μπρος στους φορείς του AIDS, από άγνοια αλλά και τόσο «ανθρώπινοι» και συγκαταβατικοί μπροστά στα ανθρωποειδή ερπετά του φασισμού, πάλι από άγνοια, αλλά κι από φόβο κι από συνήθεια.

Και το Κακό ελλοχεύει χωρίς προφύλαξη, χωρίς ντροπή. Ο νεοναζισμός δεν είναι θεωρία, σκέψη και αναρχία. Είναι μια παράσταση. Εσείς κι εμείς. Και πρωταγωνιστεί ο Θάνατος».

Γιώργος Κοκκόλης

iefimerida.gr

Διαβάστε περισσότερα...

Γεωμυθολογικά- Γεωπεριβαλλοντικά μονοπάτια στην Αργολίδα

«Γεωμυθολογικά- Γεωπεριβαλλοντικά μονοπάτια στην Αργολίδα» είναι ο τίτλος του επιμορφωτικού σεμινάριου που οργανώνει το Κέντρο Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης Νέας Κίου στις ...
22,23 και 24 Ιουνίου 2012.

Το σεμινάριο θα διεξαχθεί στην περιοχή Καστράκι Τολού Ναυπλίας, πλάι στον Αρχαιολογικό χώρο της Ακρόπολης της Αρχαίας Ασίνης.

Στόχος του σεμιναρίου είναι η μελέτη, με βιωματικό τρόπο μιας περιοχής με αξιόλογο αρχαιολογικό και ιστορικό ενδιαφέρον «λησμονημένης απ' όλους κι από τον Όμηρο, μόνο μια λέξη στην Ιλιάδα κι εκείνη αβέβαιη ριγμένη εδώ σαν την εντάφια χρυσή προσωπίδα, Ασίνην τε, Ασίνην τε… ( Γ. Σεφέρης )».


Διαβάστε περισσότερα...

Γιατί μηδενίστηκε ο μαθητής, αφού απάντησε... σωστά σε όλες τις ερωτήσεις ;

Κάντε ένα διάλειμμα στην εκλογολογία και διαβάστε το παρακάτω ...
Ίσως κάποιες απαντήσεις σας θυμίσουν τους πολιτικούς μας ...







1 - Σε ποια μάχη σκοτώθηκε ο Λεωνίδας;- Στην τελευταία του.
2 - Πού υπογράφηκε η Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας;
-Στο κάτω μέρος της σελίδας.

3 - Ποια είναι η κύρια αιτία διαζυγίων;
-Ο γάμος.

4 - Ποια είναι η κύρια αιτία της ...αποτυχίας;
-Οι εξετάσεις.

5 - Τι μοιάζει περισσότερο με μισό μήλο;
-Το άλλο μισό.

6 - Τι δεν μπορείς να φας ποτέ για πρωινό;
-Γεύμα και δείπνο.

7 - Αν ρίξεις ένα βότσαλο σε μια λίμνη, τι θα συμβεί;
-Θα βραχεί.

8 -Πώς μπορεί κάποιος να ζήσει 8 ημέρες άυπνος;
-Κανένα πρόβλημα. Θα κοιμάται τις νύχτες.

9 - Πώς μπορείς να σηκώσεις έναν ελέφαντα με ένα χέρι;
-Δεν θα βρεις ποτέ έναν μονόχειρα ελέφαντα.

10 - Αν έχεις στο ένα χέρι 3 μήλα και 4 πορτοκάλια και στο άλλο χέρι 4 μήλα και 3 πορτοκάλια, τι έχεις;
-Πολύ μεγάλα χέρια.

11 - Εάν πάρει 10 ώρες σε 8 άντρες να χτίσουν έναν τοίχο, πόση ώρα θα πάρει σε 4 άντρες για να τον χτίσουν;
-Μηδέν χρόνο, γιατί είναι ήδη χτισμένος.

12 - Πώς μπορείς να πετάξεις ένα αυγό σε τσιμεντένιο πάτωμα χωρίς να το σπάσεις;
-Με όποιο τρόπο θέλεις, τα τσιμεντένια πατώματα δεν σπάζουν. Διαβάστε περισσότερα...

Επίσκεψη Τζήμερου στην έδρα της Περιφέρειας Πελοποννήσου

Την Τρίπολη επισκέφθηκε σήμερα το πρωί και συναντήθηκε με τον Περιφερειάρχη Πελοποννήσου, Πέτρο Τατούλη, ο επικεφαλής της «Δημιουργίας Ξανά», Θάνος Τζήμερος, συνοδευόμενος από στελέχη του κόμματός του.

Με δηλώσεις του, από τα γραφεία της Περιφέρειας Πελοποννήσου, σημείωσε πως ...
η Περιφέρεια και οι θεσμοί πρέπει να ενισχυθούν, γιατί ένα από τα προβλήματα της Διοίκησης είναι «ο υπερσυγκεντρωτισμός και η ‘δικτατορία’ τού κράτους των Αθηνών».

Προσθέτοντας πως μόνο αν ενισχυθούν οι δομές και οι πόροι μείνουν και διαχειρίζονται από την Περιφέρεια, ώστε η τοπική κοινωνία να ελέγχει πού πηγαίνουν τα χρήματα και πώς επενδύονται, τότε μπορεί η χώρα να αναπτυχθεί, ενώ τόνισε πως εκτιμά «τη σθεναρή και αποφασιστική στάση του Πέτρου Τατούλη στην πολιτική ζωή».

Ο κ. Τζήμερος επεσήμανε ότι η «Δημιουργία Ξανά» είναι ένα μεταρρυθμιστικό κόμμα, το οποίο εγκαινιάζει ένα νέο πολιτικό λόγο, που ποτέ μέχρι τώρα δεν έχει υπάρξει, ενώ σημείωσε πως αν μπουν στη Βουλή θα συνεργαστούν με βουλευτές όλων των κομμάτων, γιατί σε όλα τα κόμματα υπάρχουν υγιή στοιχεία.

Επετέθη, τέλος, με σφοδρότητα στον ΣΥΡΙΖΑ, που τον χαρακτήρισε «επικίνδυνο και στερούμενο σοβαρότητας» και ξεκαθάρισε δεν υπάρχει περίπτωση συνεργασίας, ενώ εκτίμησε πως η άνοδος τού ΣΥΡΙΖΑ οφείλεται στην τιμωρία από τον κόσμο του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ.

Διαβάστε περισσότερα...